Park Narodowy Bory Tucholskie

Wersja polska English version Deutsch
Biuletyn Informacji Publicznej
Fundusze Europejskie

Ul dla murarki ogrodowej na Botanicznej ścieżce dydaktycznej

W czerwcu na Botanicznej ścieżce dydaktycznej pojawiła się kolejna nowość. W dziale „Ogród zmysłów”, wśród intensywnie pachnących roślin pojawił się ul dla dzikich pszczół samotnic. Przedstawicielką tej grupy błonkówek jest murarka ogrodowa.

Murarka ogrodowa jest jedną z najbardziej pospolitych pszczół samotnic na terenie Polski. Często występuje w miejscach związanych z człowiekiem, w zagrodach i w ogródkach przydomowych. Ma to związek ze sposobem budowy gniazd stosowanym przez te owady. Murarki chętnie wykorzystują do zakładania gniazd naturalne materiały budowlane, takie jak drewno i trzcina.
Murarka ogrodowa należy do grupy pszczół samotnic, czyli takich które nie żyją wielkich społecznościach, jak na przykład pszczoła miodna. Każda samica samotnie zakłada gniazdo, zaopatrza je w pokarm i składa jaja. Murarka ogrodowa swoją nazwę zawdzięcza umiejętności budowania przegród pomiędzy poszczególnymi komórkami w gnieździe oraz zamurowywaniu otworu wlotowego. Do „murowania” pszczoła ta wykorzystuje różne materiały, np.: glinę, ziemię, ziarna piasku, które miesza ze śliną.

Pszczoły samotnice wykazują bardzo dużą skuteczność w zapylaniu roślin. Mają również bardzo szerokie spektrum jeśli chodzi o gatunki, z których zbierają pyłek. Warto zatem zapewnić murarkom miejsce bytowania w naszym sąsiedztwie. Jako pszczoły nieagresywne, są bezpieczne dla ludzi przebywających w ogrodzie, a jednocześnie przyczynia się do zwiększenia plonów, zarówno sadowniczych, jak i warzywniczych. Pszczoły samotnice bardzo chętnie zasiedlą, umieszczone przez nas w ogrodzie, schronienia. Ul wystawiony na Botanicznej ścieżce dydaktycznej zawiera w sobie różne materiały: trzcinę oraz ponawiercane kawałki drewna i cegieł. Już po kilkunastu dniach można było zaobserwować pierwsze zamurowane kanaliki.

Najprostsze ule dla pszczół murarek każdy może wykonać sam. Wystarczy porozwieszać w ogrodzie poziome wiązki trzciny, bądź poustawiać ponawiercane wałki drewna, by po krótkim czasie móc cieszyć się obserwacją pracujących owadów i czerpać korzyści z owoców, powstałych z zapylonych przez pszczoły kwiatów.

/JRL/